Nuri Bey Bilgisayar Aliyor
26 January 2005
Nuri Bey, kucuk bir ilin, kucuk bir eczanesinin sahibidir. Bu isi yillardir yapmakta ve onu ve eczanesini, bu kucuk ilde hemen hemen herkes tanimaktadir.
Nuri Beyin ortaokulla giden bir oglu ve ilkokula giden bir kizi vardi. Her baba gibi, Nuri Bey’de onlarin gelecegi icin her turlu imkani saglamak icin ugrasmakta. Zaten, o nedenle, yillardir cok da severek zevk alarak gitmedigi bu kucuk eczanenin kapilarini, her sabah saat 7:30’da acar. Nuri Bey’in eczanesi, o buyuk sehirlerde gordugunuz eczanelerde cok benzemez. Kucuk bir makam(!) koltugu ve masasi, ilaclarin siralandigi raflar, birde ogle yemeklerini yedigi kucuk arka odadan olusan bu eczanede, kendisi ve yardimcisi yillardir calismaktadir. Nuri Bey, sehire yeni gelen, yeni yetme eczacilarin, bilgisayarlarla donanmis eczanelerini gordukce, ic gecirmesine ragmen, o pek yanina yanasmadigi bu yeni teknolojilere cok da guvenmemektedir. Ne de olsa, eskilerin egitimi, is anlayisi, bu yeni yetmelere benzemez diye dusunur kendi kendine. Dusunur, dusunmesine de, yine de icinden bir ses, bu bilgisayar denen meretin, oglunun ve kizinin egitimine katkisi olacagini da bilir. Iste bu dusuncelerin, birbiri ardina geldigi, musterilerinde cok gelmedigi bir Persembe gunu aksami, dukkani erkenden yardimcisina birakip, eve gider. Ust kat komsunun Bilgisayar Muhendisliginde okuyan ogullarinin tatile geldigini duydugundan, esini alip bir kahve icmeye ust komsulara cikar. Maksat, kahve degil, komsunun oglunun fikrini almaktir. Kahveler gelir, sohbet agirlasir, Nuri Bey: "Mert, uzun zamandir bir bilgisayar almak istiyorum ama nasil birsey almam gerektigi hakkinda hic bir fikrim yok. Hani diyorum sende burdayken bana bir yardimci olsan da bir bilgisiyar alsak bu bizim cocuklar icin eve" der. Sozler verilir, saatler kararlastirilir ve Nuri Bey, Mert ile ertesi gun aksam uzeri bulusur.
- Nuri Amca, nasil birsey dusunuyorsunuz?
- Valla ben anlamam o kismindan. Benim muhasebeci IBM iyidir diyordu ama sen daha iyi anlarsin bu islerden.
- Bence siz, Dell marka bilgisayar alin. Cok iyi bilgisayar yapiyorlar. IBM’e gore de daha ucuz. Internet’den iki dakikada istediginiz modelin siparisini veriririz simdi cunku Dell yanlizca Internet’den satiyor bilgisayarlarini.
Nuri Bey, anlamsiz bir sekilde Mert’in suratina bakar, Mert etrafa bakinir ve
- Dogru yav... Sizde bilgisayar yok degil mi? Internet’den siparis veremeyiz.
- Yok. IBM alsak su yan tarafdaki bilgisayarcidan? Taksitli de satiyorlar. Bir de Internet baglatirsak daha iyi olur. Hani haberleri falan okuruz.
- Tabi tabi. Sizin bir 56K modeme ihtiyaciniz olacak o zaman.
- Onu nereden alabiliriz.
- Yeni cikan bilgisayarlarin hemen hemen tumu modemle birlikte geliyor. Size alacagimiz bilgisayarda da vardir buyuk ihtimal. Ama sizin bir ISS ile konusmaniz lazim.
- ISS le mi? Niye ki? Internet bilgisayarla gelmiyor mu?
- Yok, abone olmaniz lazim.
Mert ve Nuri Bey, bilgisayarciya giderler. Nuri Bey, simdiye kadar hic duymadigi bir dil olan, Mert ve bilgisayar satis elemaninin konusmalarini, sanki yabanci bir ulkedeymis gibi dinlemeye baslar. "Ne kadar RAM lazim?", "Cocuklar oyun oynamak istiyorlarsa iyi bir grafik karti da gerekir", "Mother Board Intel mi?". Mother Board kelimesinin, "mother" kisminin lisedeki Ingilizce derslerinden hatirlayan Nuri Bey, bir anda buyuk bir hata yapiyormus hissine kapilsada, bunu caktirmamaya, arada sira ona sorulan sorulara cevap vermeye calisir.
RAM’lere karar verilir, esantiyon yazici icin murekkep alinir, monitor arabaya yuklenir ve bilgisayar eve gelir. Bilgisayar, karton kutusunun icinde, misafir odasindaki yemek masasinin uzerindedir. Ertesi gun, Mert gelip, bilgisayari kuracaktir fakat Nuri Bey, cocuga cok yuk olmamak amaciyla, bilgisayari kendisi kurmayi denemek ister ve kutu acilir, kablolar, bilgisayar ve 3 tanede kitapcik cikarilir. Ingilizce kitap, garanti belgesi, Isletim Sistemi Kilavuzu ve reklam brosurunu yere atip, 75 sayfalik Turkce Bilgisayar Kurulum kitapcigini eline alir Nuri Bey. Cok zor olmasa gerek der kendi kendine fakat icinden de, 3 tane kablo icin 75 sayfalik kitabin niye gerekli oldugunu dusunur. Aradan birkac saat gecer. Her aksam 11’de yatakta olan Nuri Bey, sabaha karsi saat 1’de, elindeki son kablo olan, yazicinin kablosunun bilgisayara takmayi basarir ve yeni aldigi bilgisayari calistirmak icin, 35. sayfayi okumaya baslar.
"ön paneldeki ON dugmesine bas" yazisini okuduktan sonra ici rahatlar cunku 3 kabloyu bilgisayar takmanin 2 saat ve 30 sayfa aldigini dusunurseniz, bu bilgisayari calistirmanin en az bir o kadar zaman alacagini da farzedersiniz. Bilgisayar calisir, WINDOWS XP yazisi ekrana cikar ve Nuri Bey derin bir nefes alir. Windows XP baslar, iste bu andan itibaren, Nuri Bey ne yapacagini bilemez. Yere attigi kitapcik ve brosurler arasinda, Windows XP yazan kitabi eline alir ve kitabin, bilgisayar kurulumu kitabindan bile daha kalin oldugunu gorunce, bu isi yarina birakip, uyumaya karar verir. Verir fakat simdi bu bilgisayari nereden kapatacagim ben simdi diye dusunmeye baslar. ON diye bir dugme var ama OFF diye bir dugme bulamaz. Bilgisayarin onune, arkasina bakar, birkac defa monitorun dugmesine basar fakat ekranin kararmasina ragmen, bilgisayar calismaktadir. Emin olmak icin ekranin dugmesine bir daha basar, evet, bilgisayar halen calismaktadir. Birden panige kapilip, bilgisayar kurulum kilavuzuna bakinir, orada goremez, bu kitabin indeks bolumunde, "Bilgisayari kapatmak – 45" yazdigini gorunce, 45. sayfaya gider. 45. sayfada soyle der:
"Bilgisayari kapatmak icin Windows XP’deki START dugmesine basiniz ve 'Turn off Computer' dugmesine tiklayiniz."
Nuri Bey, bilgisayari kapatmak icin BASLA!!??? dugmesine basmasi gerektigini niye ilk secenek olarak dusunemedigini konusunda kendine hayiflanir.??!!!! ve ayni zamanda da bu isin cok kolay bir is olmadi kanisina kapilir.
"Bosuna muhendisligini okutmuyorlar bu meretin" der ve uykulu gozlerinin ve bedenini yatagina tasir.
DEVAM EDECEK – Nuri Bey Internet’e giriyor...
